Voorproefje Zwolse 4: ‘Glamourjournalist’ Willem op reportage met beschimmelde redactiejas

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Willem in zijn jonge Kampense jaren
Willem in zijn jonge Kampense jaren.

Willem wilde per se een journalist worden. Het zou een opwindend bestaan zijn, te midden van een glamourwereld. Helaas, in zijn eerste jaren was het journalistenleven op de redactie van de Zwolsche allesbehalve glamoureus. Integendeel. Soms moest hij op pad met een de licht beschimmelde redactiejas. Arme Willem.

Zijn verzuchting stamt uit een hoofdstuk van Willem van der Veens werk over de ruim twee eeuwen van de Zwolse Courant. De komende weken publiceren we enkele uittreksels van zijn boek. We willen daarmee jullie aandacht trekken. Zijn boek hopen we ergens in de tweede helft van november te publiceren als e-book.

Zijn stoere, ervaren collega's op de Zwolsche-redactie (jaren 50)
Zijn stoere, ervaren collega’s op de Zwolsche-redactie (jaren 50)

‘Gerekend naar mijn eerzucht van toen om opwindende dingen te beleven en deze in flonkerende bewoordingen op te schrijven, moet ik bekennen dat het journalistieke métier mij als leerling een beetje tegenviel. Nadat ik overdag in het redactielokaal de soms bijna onleesbare kopie van correspondenten had zitten bewerken, waren het in de avonduren voornamelijk saaie vergaderingen die ik moest bijwonen’, schrijft Willem in zijn terugblik op de Zwolsche.

Begrafenissen

Daaronder viel ook een bezigheid die sinds vele jaren in de journalistiek vrijwel in onbruik is gevallen, namelijk het verslaan van begrafenissen. Willem: ‘Deze voerden mij toen meermalen tot aan de rand van de groeve. Ik zie me daar nog staan met m’n bloknootje temidden van een droef starende menigte die soms door regen en meestal door sentiment werd overspoeld.’

De kleding op de dodenakker was een probleem voor de jonge leerling-verslaggever met een uiterst schaars traktement. Hij of zij diende in stemmig zwart of tenminste in gedekt grijs te verschijnen en die tinten behoorden niet tot Willems minieme garderobe. Maar dáár hadden ze iets op gevonden bij de Zwolsche. In het telexhok op de redactie hing sinds jaar en dag aan een roestige spijker een zeer donkere, zeer ouderwetse, enigszins groen uitgeslagen winterjas.

Redactietafereel van de Zwolsche aan de Melkmarkt.
Redactietafereel van de Zwolsche aan de Melkmarkt.

Schaamte

‘Warempel, ik voel nu nog steeds een beetje de schaamte die mij overviel toen ik op een zaterdagse voorjaarsdag in een drukke Thomas a Kempisstraat met dat aftandse, mij veel te ruime kreng om de schouders naar de begraafplaats bij de Agnietenberg fietste. Tijdens dat ritje en later, opgenomen in de naar het graf schrijdende stoet van onberispelijk geklede mensen, drong het diep tot mij door dat ik lichtjaren verwijderd was van de glamour die een enkele uitverkorene in de journalistiek ten deel valt’, schrijft Willem met een diepe zucht.


  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Gepubliceerd door

CamperSmuikje

Over een lief campertje genaamd Smuikje dat met Walter Devenijns en Janine Stougie rondreist, terwijl de baasjes e-books maken, reisverhalen schrijven & genieten.