Zielig beertje in Ayamonte brak ons hart

Het zielige beertje

Het zielige beertje

Het raakte ons keihard. Hij lag met z’n dikke bruine lijf pal tegen de koele stenen muur. Hij bewoog niet. Hij lag er alleen maar. Je kon eigenlijk niet eens goed zien wat het was. Het was dat er bij het hok een plaatje van een bruine beer was opgehangen. Op dat bordje vol tekst en uitleg stond ook dat de natuurlijke habitat van dit eenzame bosje bruin haar het noorden van deze wereld is. Het noorden, waar het zelden warmer wordt dan 20 graden. Hier in het zuid-Spaanse Ayamonte is dat de temperatuur in maart en april. Daarna wordt het alleen maar warmer.

Triestig

Jullie begrijpen het vast wel. We vonden de beer zielig. We hadden medelijden met hem. We zijn zelfs teruggegaan een paar dagen later om te kijken hoe het met ‘m was. Hij was wat actiever, was zwaar in de rui en we konden nu zelfs z’n koppie zien. Maar we bleven triestig. Wie doet een beest dit aan? Hij of zij zit daar helemaal in z’n uppie. Zelfs een solitair levend dier heeft zo nu en dan behoefte aan gezelschap. Het enige wat dit beest ziet zijn ‘mafkezen’ zoals wij die ‘m aanstaren via her en der ietwat viezige ramen met een barst erin.

Hij brak ons hart

Hij brak ons hart

Waarschijnlijk als hij even boos wordt drukt hij dat kapotte raam er zo uit. En eigenlijk hoop je daarop. Waarom doe je dit een beest aan? Bruintje beer is niet de enige zielenpoot in zoo Prudencio Navarro in Ayamonte. Er leven ook vier bavianen, één tijger en er zou ook nog een leeuw huizen, maar volgens een bordje op het raam van zijn buitenverblijf is hij bij de dierenarts.

Zelf hopen we dat hij niet meer terug hoeft te komen. Deze enige dierentuin van de provincie Huelva is gratis toegankelijk, heeft ook een mooie botanische tuin en ligt middenin de stad. Wij hadden ons voorgenomen een vlammend betoog te schrijven met een oproep om deze zielige bedoening vooral te sluiten en de dieren een beestwaardig bestaan te gunnen, maar zoals altijd ligt het ietwat genuanceerder.

Oud park

Het park bestaat al meer dan 40 jaar, lezen we in een lokale krant. Het ontstond als een botanische tuin met huis-, tuin- en keukendiertjes als eenden, herten, zwijntjes en ander veel voorkomend grut. In 2006 was de vraag wat moeten we ermee? Kort daarvoor hadden ze blijkbaar nog een leeuw uit een circus onderdak verleend. Tsja, en dat kost heel wat meer geld dan gepland. De keuze ging tussen sluiten of er een echte dierentuin van maken met grote publiekstrekkers, zoals de inmiddels inwonende circusleeuw. Helaas kozen ze voor het laatste. Volgens de verklaring omdat de inwoners van de stad zo verknocht zijn aan hun gratis te bezoeken park. Er zouden maandelijks volgens de gemeente, de eigenaar van het park, zo’n 5.000 mensen naar het park komen.

Een eenzame tijger

Een eenzame tijger

Hoewel de beesten triest ogen zijn het volgens het gemeentebestuur allemaal dieren uit andere parken of dieren die door de milieupolitie gered zijn. Ayamonte vindt dat ze erg haar best doet om de beesten een dierwaardig bestaan volgens de officiële regels te geven. Ooit had onze bruine vriend een medebewoner, waardoor hij waarschijnlijk minder triestig was. Waar die medebewoner is gebleven, geen idee. Eigenlijk lijkt het erop dat er toch een soort uitsterfbeleid wordt gevoerd.

Petitie

Wij zijn ook niet de enigen die zich zorgen maken over de dieren. Een vrouw uit Huelva blijkt zo’n twee jaar geleden al een handtekeningenactie begonnen te zijn voor sluiting. Misschien dat dat enig effect heeft gehad of nog gaat krijgen. In de lokale kranten hebben we daar nog niets over kunnen vinden. We houden het in de gaten. Janine heeft inmiddels haar handtekening onder de petitie geplaatst…

E-reisbook

De dierentuin kwamen we tegen tijdens onze ontdekkingsreis door het noorden van de Costa de la Luz, waar één van onze komende e-reisbooks over zal gaan. We brachten een bezoek aan de overigens zeer aanbevelingswaardige havenstad Ayamonte, waar de dierentuin pal naast de plaatselijke VVV ligt. Uiteraard reden voor ons om een kijkje te nemen, want voor ons boek onderzoeken we in principe alles.

Delen vindt onze Smuik leuk!

CamperSmuikje

Over een lief campertje genaamd Smuikje dat met zijn baasjes Walter Devenijns en Janine Stougie rondreist, terwijl de baasjes e-books maken, reisverhalen schrijven & genieten.

Reacties (2)

  1. Je schrijft: ‘wie doet een beest dit aan?’ Ik zou schrijven over wie doet een dier dit aan? Het zijn beesten die een dier dit aan doen. Hoe triest!

Reacties zijn niet mogelijk.